نقد و بررسی فیلم طرح خانواده


اگرچه طرح خانواده اثر مارک والبرگ یک فیلم کمدی اکشن فرمولی است، اما در نهایت به هدف خود می رسد.

The Family Plan داستان مردی به نام دن مورگان را دنبال می کند که در شهر بوفالو زندگی می کند. اما زمانی که گذشته اش به عنوان یک قاتل حرفه ای به او باز می گردد، او مجبور می شود بدون اینکه متوجه هویت واقعی خود شود، اجازه دهد همسر و سه فرزندش از خطر فرار کنند. فیلم خانوادگی جدیدترین فیلم شبکه اپل تی وی پلاس است که در آن شاهد حضور بازیگرانی چون مارک والبرگ هستیم که سعی دارد اثری سرگرم کننده در اختیار بینندگان قرار دهد.

داستان و کل فیلم از ابتدا نوید یک اثر کلیشه ای و تکراری را می دهد و بدیهی است که در چنین آثاری نباید انتظار اثری کاملا متفاوت را داشت. اما فیلم را می توان به بخش های مختلفی تقسیم کرد. قسمت اول شروع فیلم است که می توان آن را قسمت خسته کننده نامید. در این قسمت شاهد زندگی ساده شخصیت اصلی داستان در کنار خانواده هستیم که روند نسبتاً خسته کننده و ضعیفی دارد و جلو رفتن فیلم زمان می برد.

مارک والبرگ با پسر کوچکش در فیلم The Family Plan بازی می کند

در واقع هدف اصلی نمایش نشان دادن یک زندگی کاملاً برنامه ریزی شده است تا بیننده از همان ابتدا به راحتی بفهمد که زیر نیم کاسه کاسه ای است و به نظر می رسد اوضاع درست نیست. اما شخصیت های اصلی داستان در این نماهای دقیق از شخصیت مارک والبرگ در طول فیلم شک چندانی ندارند و این که سعی نمی کنند او را به چالش بکشند کمی آزاردهنده است. اما اگر این قسمت را درست دریافت کنید، فیلم بسیار بهتر جریان خواهد داشت.

صحنه های کمدی و اکشن در طرح خانواده مکمل هم هستند و در بیشتر دقایق فیلم از آنها استفاده می شود.

بخوانید  پخش قسمت 4 بازی Prince of Persia: The Lost Crown سه شنبه ساعت 16:00.

اما با شروع قسمت بعدی فیلم، کم کم شاهد صحنه های اکشن هستیم. اگر بخواهیم نگاهی کلی به فیلم داشته باشیم، صحنه های کمدی و اکشن از این نقطه به بعد در بیشتر دقایق فیلم مکمل یکدیگر هستند. هر بار که این اتفاق در فیلم می افتد، فیلم می تواند لحظات سرگرم کننده و خوبی ایجاد کند. اگرچه کمدی فیلم فقط کلیشه ای است و حرف جدیدی برای گفتن وجود ندارد، اما ترکیب آن با صحنه های اکشن فیلم تا حد زیادی جواب داد. حتی اگر در صحنه های خاصی استفاده از کمدی کمی زیاده روی باشد.

جریان فیلم به طور کلی با شروع سفر جاده ای به خوبی تغییر می کند و این مشکل تقریبا تا پایان فیلم و شروع صحنه های لاس وگاس ادامه دارد. حتی بی دلیل نیست که بگوییم این روند در قسمت آخر فیلم ادامه دارد و فیلم در نهایت به اثری تبدیل می شود که می توانست از ابتدا با این هدف ساخته شود. فیلم از نظر داستانی حرف زیادی برای گفتن ندارد و پایان آن کاملا قابل پیش بینی است. فیلم قرار نیست ما را غافلگیر کند و حتی شخصیت ها آنقدر باهوش نیستند که خسته کننده باشند.

میشل موناگان و فرزندان در برنامه خانواده

اما به نظر می رسد فیلم به گونه ای ساخته شده است که تنها هدف آن سرگرمی دو ساعته بیننده است. فیلم قرار نیست تجربه ای خاص و متفاوت را ارائه دهد و حتی لحظه ای بسیار ماندگار هم ندارد. اما واقعیت این است که اگر بخواهیم در حین تماشای فیلم انتقادی نباشیم و بدون حساسیت به هیچ موضوعی فقط فیلم را تماشا کنیم، نتیجه می تواند راضی کننده باشد و فیلم با چنین ذهنیتی تولید شده است.

بخوانید  افسردگی پاییزی چیست؟ راهکارهایی ساده برای مشکلی رایج

داشتن چنین ذهنیتی نه تنها مثبت یا حتی منفی است و در کل نه چیزی به فیلم اضافه می کند و نه به مشکلی تبدیل می شود که بخواهیم آن را حل کنیم. اما شاید لازم باشد به این سوال پرداخته شود که هدف و دیدگاه یک فیلمساز در رابطه با فیلمی که می سازد چه بوده است و باید دید به هدف خود رسیده یا در همان هدف شکست خورده است. در مورد طرح خانواده می توان نتیجه گرفت که این هدف محقق شده و فیلم اثری سرگرم کننده و البته بسیار فراموش شدنی است.

در مجموع فیلم اکشن نسبتا قابل قبولی دارد، صحنه های کمدی خوبی دارد و پیچ و خم های جالب اما قابل پیش بینی دارد و در نهایت بسته خوبی را ارائه می دهد که البته قابل نقد است. به طور کلی فیلم های کمدی اکشن فعلی متاسفانه نمی توانند تعادل خوبی بین صحنه های اکشن و کمدی خود ایجاد کنند.

مارک والبرگ و بولتس در برنامه خانواده

اما کیفیت کلی این صحنه ها در طول فیلم فراز و نشیب های زیادی دارد و در برخی دقایق این صحنه ها به خوبی نمایش داده می شوند و در برخی صحنه ها برعکس است. شخصیت اصلی داستان در برخی قسمت‌های فیلم مانند جان ویک عمل می‌کند، اما در قسمت آخر فیلم دقیقاً برعکس آن را می‌بینیم. اما در مورد بازیگری این مشکل تکرار می شود. مارک والبرگ در طول فیلم یک نقش تکراری دارد و دقیقاً همان نقشی را ایفا کرد که بارها دیده شده بود.

بازی مارک والبرگ در برنامه خانواده تفاوت چندانی با نقش های اخیر او ندارد

اگرچه والبرگ قلب صحنه های کمدی و اکشن را حمل می کند و ممکن است گزینه خوبی برای این نقش باشد، اما بازی او آنقدر قابل پیش بینی است که دیگر به سختی می تواند ما را شگفت زده کند. او هم در کمدی و هم در اکشن از یک لحن استفاده کرد و این برای فیلم هم منفی است و هم مثبت. با وجود اینکه بیشتر فیلم بر شخصیت مارک والبرگ تمرکز دارد، آیا فضای کافی برای نشان دادن خود بازیگران دیگر وجود دارد؟ تا حدودی پاسخ مثبت است و فیلم چنین فضایی را ایجاد کرد، اما فیلم می توانست از این موضوع بهتر بهره برداری کند.

بخوانید  شروع قسمت سوم از فصل پایانی انیمه Attack on Titan با یک قسمت یک ساعته

واقعیت این است که میشل موناگان، زوئی کلوتی و ون کرازبی عملکرد خوبی دارند و توانستند بازی قابل قبولی ارائه دهند. اما این فیلم بیشتر بار درام را بر دوش آنها گذاشت و بخش کمدی را تقریباً به طور کامل به مارک والبرگ واگذار کرد و این به خودی خود یک منفی تلقی می شود. اگر در فیلم‌های مشابه مانند Family Switch سعی می‌شود شخصیت‌های پدر و پسر و متضاد مادر و دختر را نشان دهند، در اینجا نیز هدف مشابهی وجود دارد.

خانواده در صحنه پایانی برنامه خانواده

اما تفاوت این است که بخش کمدی و حتی بخش اکشن به درستی تقسیم بندی نشده اند و حتی مارک والبرگ آنقدر بازی متفاوتی در طول فیلم ندارد که به تنهایی بتواند کلید داستان باشد. در هر صورت، همانطور که قبلاً گفتم، فیلم طرح خانواده دقیقاً به همان هدف خود می رسد و فیلمی است که اگر نمی خواهید زیاد وسواس داشته باشید می تواند سرگرم کننده باشد. اما قرار نیست این یک کمدی اکشن درجه یک مانند The Nice Guys باشد و در بهترین حالت متوسط ​​و یکبار مصرف است.

تحریریه مجله بازی یک گیمر