بازیگر خانه اژدها در مورد ارتباط شخصی دلخراش خود با مرگ یک شخصیت اصلی صحبت می کند

Considine بدیهی است که بخشی از فصل 2 House of the Dragon نخواهد بود. او گفت که آرزوی موفقیت برای بازیگران دارد و از اینکه در آن نقش نداشته است احساس “یک نشانه حسادت” می کند. کانسیدین گفت: “اما حداقل باید یک داستان کامل را تعریف کنم. شروع و پایانی داشت. و پایان بسیار دیدنی بود.”

در خانه اژدها، ویسریس بسیار بیمار است و با هر قسمت بدتر می‌شود تا اینکه سرانجام در قسمت 8 می‌میرد. کانسیدین گفت که با دیدن فردی که ضعیف و فلج می‌شود ارتباط شخصی دارد – مادرش دست و پاهایش را به دلیل دیابت از دست داده است. علاوه بر این، او شاهد مرگ آرام پدرش بر اثر سرطان بود.

بازیگر پدی کانسیدین درباره بازی خود در نقش پادشاه ویسریس در پیش درآمد بازی تاج و تخت، خانه اژدها و اینکه چگونه یک سکانس کلیدی تقریباً باعث غش او شد، صحبت کرد. کنسیدین همچنین داستان های دلخراشی را در مورد نزدیکی سریال به او به اشتراک گذاشت. این داستان حاوی اسپویلرهایی برای House of the Dragon است..

پدر کانسیدین بر اثر سرطان درگذشت و قبل از آن پدرش اقدام به خودکشی کرد. در پایان، پرستاران به این بازیگر گفتند که پدرش 24 ساعت فرصت دارد. اما پدرش سه روز بعد از آن زندگی کرد و کانسیدین به روشی شبیه به روزهای آخر ویسریس، پژمرده شدن او را تماشا کرد.

کانسیدین گفت: “من مجبور شدم مرتباً از ایستگاه خارج شوم و هوا را بیرون بیاورم زیرا نزدیک بود بیهوش شوم. تقریباً مثل این است که مغز شما شروع به گفتن بدن شما می کند که مریض هستید. این واقعاً به اندازه کافی عجیب است.”

بخوانید  قرارداد 10 ساله مایکروسافت با شرکت بازی های ابری Ubitus

محصولات مورد بحث در اینجا به طور مستقل توسط ویراستاران ما انتخاب شده اند. در صورت خرید چیزی که در سایت ما مشخص شده است، GameSpot ممکن است سهمی از درآمد را دریافت کند.

برای کنسیدین که نقش شخصیتی را بازی می‌کرد که در حال هدر رفتن و در آستانه مرگ بود، گفت که نفس‌هایش کند و کم عمق شد و همین امر باعث شد سطح اکسیژن او پایین بیاید تا جایی که تقریباً بیهوش شده بود.

“مادر من نابینا شد و هر دو پای خود را به دلیل دیابت از دست داد. او همچنین دارای ویژگی هایی بود که ویسریس نیز داشت. او سعی می کرد با وقار بماند، اما بخشی از او بود که تسلیم شد. تماشای C چیز سختی بود. یک پسر،” کانسیدین گفت. تنوع.

یادم می آید یک روز به چشمان او نگاه کردم و فقط گفتم: “بابا…” – خیلی سخت است. [Long pause.] اما من گفتم بابا ولش کن. ولش کن بابا و او نتوانست. او نمی خواست رها کند. می دانید، این چیز مهمی است، اما او بارها در زندگی اش سعی کرد خود را بکشد. و بعد وقتی مرگ او را دیدم، نمی‌دانستم که آیا او در نهایت اینطور بود که «من واقعاً می‌خواهم زندگی کنم» یا «من از مرگ وحشت دارم.» من هنوز تا به امروز نمی دانم. اما گاهی وقتی مردم از آنجا می گذرند، احساس می کنم که می دانند. مثل وقتی که یک سگ می رود تا خودش بمیرد. و من این را با Viserys بسیار احساس کردم.”